SO艁TYKOWIE herbu w艂asnego

soltykHERB W艁ASNY SO艁TYK脫W przedstawia na tarczy w polu z艂otym zwr贸conego w praw膮 stron臋 tarczy czarnego or艂a z rozpostartymi skrzyd艂ami, z koron膮 na szyi, spod kt贸rej zbrojne rami臋, nieco w 艂okciu zgi臋te, trzymaj膮ce w r臋ku szabl臋 nad g艂ow膮. Nad he艂mem mitra ksi膮偶臋ca. Labry czerwone podbite z艂otem. Herb wg heraldyk贸w wywodzi艂 si臋 z Prus.

TABLICA GENEALOGICZNA SO艁TYK脫W linia m艂odsza

SO艁TYK MACIEJ (1718-1802), wojewoda sandomierski by艂 synem kaszt. sandomierskiego Micha艂a Aleksandra i J贸zefy z Makowieckich, bratem miecznika sandomierskiego J贸zefa i kaszt. wi艣lickiego Tomasza. S艂u偶y艂 w wojsku od 1737r. W 1750r. przeszed艂 w randze pu艂kownika do regimentu konnego stacjonuj膮cego w woj. krakowskim i sandomierskim W 1752r. otrzyma艂 patent gen.-majora, w 1756r. gen.-lejtnanta. Wybierany by艂 pos艂em na sejmiku w Opatowie na sejm w 1750r. i w 1760r. 1762r. Maciej So艂tyk zosta艂 odznaczony Orderem Or艂a Bia艂ego, 1774r. Orderem 艣w. Stanis艂awa. Na sejmie elekcyjnym w 1764r. popar艂 kandydata 鈥瀎amilii鈥 i z艂o偶y艂 podpis na dyplomie o wyborze Stanis艂awa Poniatowskiego.

Mimo awansu Macieja So艂tyka, zwi臋ksza艂y si臋 jego k艂opoty finansowe. Wniesione przez drug膮 偶on臋 Ann臋 z Dembi艅skich Lanckoro艅sk膮 dobra Kurozw臋ki, w kt贸rych zamieszka艂 na sta艂e, ob艂o偶one by艂y odsetkami od tzw. sum wyderkafowych (pobiera艂y je m.in.: Uniwersytet Krakowski na Burs臋 艢mieszkowsk膮, konwent karmelit贸w bosych w Krakowie, kapitu艂y sandomierska i wi艣licka), co cz臋sto powodowa艂o konflikty z duchowie艅stwem nieskorego do p艂acenia Macieja So艂tyka. Na zap艂acenie zobowi膮za艅 wobec ojca za przej臋t膮 od niego kasztelani臋 sandomiersk膮 wyprzedawa艂 dobra dziedziczne, zatajaj膮c ci膮偶膮ce na nich d艂ugi. Starostwo szyd艂owskie, kt贸re nada艂 mu sejm nie przynosi艂o spodziewanych dochod贸w, a spos贸b zarz膮dzania doprowadzi艂 Macieja So艂tyka w 1777r. do konfliktu z mieszczanami Szyd艂owa. Szukaj膮c dodatkowych 藕r贸de艂 dochod贸w postanowi艂 uruchomi膰 w starostwie szyd艂owskim fabryk臋 o艂owiu, na co otrzyma艂 od kr贸la zezwolenie i do偶ywotnie zwolnienie z op艂at. Ca艂y czas lojalny wobec Stanis艂awa Augusta, by艂 Maciej So艂tyk podpor膮 stronnictwa kr贸lewskiego w woj. sandomierskim. Z powodu z艂ej sytuacji finansowej i s艂abego zdrowia nie pojawia艂 si臋 na nast臋pnych sejmach. Natomiast na sejmikach opatowskich stara艂 si臋 sumiennie wykonywa膰 powierzone przez kr贸la polecenia dotycz膮ce projekt贸w instrukcji i popiera艂 jego kandydat贸w. Stara艂 si臋 promowa膰 cz艂onk贸w bli偶szej i dalszej rodziny; synowi J贸zefowi scedowa艂 w 1785r. starostwo szyd艂owskie i uzyska艂 dla艅 Order 艣w. Stanis艂awa. Maciej So艂tyk korzystaj膮c z kurateli nad biskupem krakowskim Kajetanem So艂tykiem pragn膮艂 poprawi膰 swoj膮 sytuacj臋 finansow膮, co wywo艂a艂o protesty spadkobierc贸w biskupa, jego bratank贸w i bratanic. W pa艂acu w Kurozwekach urz膮dzi艂 galeri臋 portretow膮 So艂tyk贸w. Dom Macieja So艂tyka by艂 przez wiele lat jednym z o艣rodk贸w 偶ycia towarzyskiego w Sandomierskiem. Z wielkim przepychem przyjmowa艂 tu wracaj膮cego z Kaniowa kr贸la. 

Dnia 8 VI 1787r. przewodzi艂 wraz z Ma艂achowskim delegacji szlachty woj. sandomierskiego, oczekuj膮cej konno w 膯mielowie na wjazd Stanis艂awa Augusta w granice wojew贸dztwa. W dniu 10 i 11 VI go艣ci艂 kr贸la w Kurozwekach, podejmuj膮c go wystawnym obiadem z muzyk膮 i salwami artylerii, wyda艂 na jego cze艣膰 bal i koncert. W 1792r. kierowa艂 wraz z kasztelanem sandomierskim Paw艂em Popielem akcj膮 prokonstytucyjn膮 w wojew贸dztwie i przy okazji wpis贸w szlachty do ksi膮g ziemia艅skich w Szyd艂owie podpisa艂 akt przysi臋gi na Ustaw臋 Rz膮dow膮; z tej okazji wyda艂 uroczysty obied w Kurozwekach. Na sejmiku w Opatowie 16 lutego 1792r. Maciej So艂tyk by艂 g艂贸wnym inicjatorem zaprzysi臋偶enia konstytucji, a jego zaanga偶owanie zosta艂o bardzo wysoko ocenione przez kr贸la. By艂 przeciwnikiem konfederacji targowickiej. Z powodu z艂ego stanu zdrowia wycofywa艂 si臋 stopniowo z dzia艂alno艣ci publicznej, oddaj膮c rol臋 przyw贸dcy szlachty sandomierskiej kasztelanowi Paw艂owi Popielowi. Po biskupie Kajetanie So艂tyku przej膮艂 rol臋 g艂owy rodu, sprawuj膮c opiek臋 nad m艂odszymi i mniej zaradnymi krewnymi. By艂 dobrodziejem ko艣cio艂a parafialnego w Klimontowie fundatorem (1798-1800) murowanego ko艣cio艂a w Pierzchnicy w woj. sandomierskim. Jego pogrzeb odby艂 si臋 w ko艣ciele Reformat贸w w Stopnicy. Bratanek Macieja So艂tyka Antoni (syn Tomasza) w tym偶e ko艣ciele ufundowa艂 tablic臋 pami膮tkow膮 ku pami臋ci stryja. Maciej So艂tyk by艂 trzykrotnie 偶onaty: po raz drugi w 1752r. z Ann膮 z Dembi艅skich (zm. 1789), c贸rk膮 stolnika krakowskiego Antoniego i staro艣cianki czchowskiej Teresy z Lipskich, wdow膮 po kasztelanicu radomskim Stanis艂awie Lanckoro艅skim. Trzecia 偶ona Kunegunda z Koszowskich zapisa艂a Kurozw臋ki swemu szwagrowi Tomaszowi So艂tykowi.

J脫ZEF JAKUB SO艁TYK (1746-1796) syn Macieja, kapitan w regimencie konnym by艂 dwukrotnie 偶onaty. W 1792r. obra艂 stan duchowny i w 1794r. zosta艂 kanonikiem p艂ockim. Pochowany zosta艂 w Stopnicy.

TOMASZ SO艁TYK (zm. 1806), kasztelan zawichojski, potem wi艣licki. By艂 synem kaszt. sandomierskiego Micha艂a Aleksandra i J贸zefy z Makowieckich, bratem woj. sandomierskiego Macieja i miecznika sandomierskiego J贸zefa. W 1781r. odznaczony zosta艂 Orderem 艣w. Stanis艂awa, w 1783r. otrzyma艂 Order Or艂a Bia艂ego. By艂 dziedzicem d贸br Kostki pod Buskiem i Nag艂owic w pow. lelowskim. Prawdopodobnie w porozumieniu z bratem Maciejem sprawowa艂 nadz贸r nad finansami rodziny. W 1787r. wyjecha艂 konno wraz z kilkudziesi臋cioosobow膮 reprezentacj膮 obywateli wita膰 na granicy woj. sandomierskiego wracaj膮cego z Krakowa Stanis艂awa Augusta, 10 VI by艂 w Kurozw臋kach, gdzie jego brat Maciej podejmowa艂 kr贸la uroczystym obiadem. Posiada艂 5 syn贸w: Teodora (zm. 1827), kanonika sandomierskiego, Antoniego Tomasza, Miko艂aja Paw艂a (zm. 1829), Macieja, dziedzica Wojczy, i Miko艂aja, 偶onatego z Ann膮 Kochanowsk膮 oraz c贸rk臋 Ann臋,

ANTONI TOMASZ SO艁TYK (zm. 1830r.) dziedzic Kurozw臋k oraz W贸jczy (otrzyma艂 po bracie Macieju), 偶onaty by艂 od 1806r. z Anastazj膮 z Rudnickich, posiada艂 syn贸w Stanis艂awa i Henryka oraz c贸rk臋 Emili臋, od 1833r. 偶on臋 Paw艂a Popiela, kt贸remu wnios艂a Kurozw臋ki. W 1844r. Anastazja So艂tykowa (zm. 1856) ufundowa艂a szpital w Kurozw臋kach, nabywaj膮c stary klasztor i przekszta艂caj膮c go na ten cel kosztem 160.000 z艂. Umieszczono tu 24 ubogich chorych; pierwsze艅stwo mieli w艂o艣cianie z Kurozw臋k i z W贸jczy.

STANIS艁AW SO艁TYK (zm. 1840), syn Antoniego Tomasza 偶onaty od 1837r. z Henryk膮 Ew膮 Ankwicz贸wn膮 (1810鈥1879), c贸rk膮 Stanis艂awa Ankwicza i Zofii z 艁empickich, m艂odzie艅cz膮 mi艂o艣ci膮 Mickiewicza. Nowo偶e艅cy zamieszkali w Kurozw臋kach. Ale ma艂偶e艅stwo nie trwa艂o d艂ugo; S.So艂tyk zmar艂 w 1840r.

HENRYK SO艁TYK (1818-1886), w艂a艣ciciel Balic, 偶onaty z Florencj膮 Lee Childe (1838-1919), pochodz膮c膮 ze znanej ameryka艅skiej rodziny generalskiej. Posiadali pa艂ac przy ul.Floria艅skiej. Przegra艂 w karty rodzinn膮 fortun臋 i bez 艣rodk贸w do 偶ycia zamieszka艂 u Popiel贸w w Ruszczy. Jego syn Stanis艂aw So艂tyk (1855-1900), kapitan fregaty we flocie austro-w臋gierskiej bywa艂 cz臋stym go艣ciem zwi膮zanego z So艂tykami domu Paw艂a Popiela (o偶enionego z siostr膮 Stanis艂awa So艂tyka, Emili膮 So艂tyk贸wn膮).

Opracowa艂: Waldemar R.Brociek

 

 


 
galeria
historia
kalendarzImprez
mapa

oferty pl

kontakt plgodziny plsklep plbilety pl

plakat labirynt2014folder1

logo-insygnus

KWHotel - Oprogramowanie Hotelowe

z lotu ptaka

mowiaonas

pizzeria labirynt hubertus dzien konopi

okolice

nktwfe


Menu